Columns

Chiem Balduk is sinds 2024 correspondent van de NOS in Duitsland en wordt steeds weer geconfronteerd met somberte over liegende politici, ingestorte bruggen, lange wachttijden bij de dokter en de economische problemen. Wat gaat er eigenlijk wel goed in Duitsland, vraagt een Berlijns stel hem in de kroeg. "Het komt misschien door het bier, maar ik moet lang nadenken. Het verbaast me hoe lang ik moet nadenken."

Kim Deen begon haar correspondentschap in Berlijn toen de coronapandemie uitbrak. Tot haar vertrek in 2024 zag ze het wantrouwen van veel Duitsers jegens de overheid groeien en de polarisatie in de samenleving toenemen. De regering van kanselier Scholz werd "ingehaald door het verleden, alles wat onder Merkel nooit was opgelost".

Eind 2024 verloor ik als freelance journalist mijn belangrijkste opdrachtgever. Een weg terug naar het bedrijfsleven dat ik in 2022 had verlaten, was er niet. De Russische oorlog tegen Oekraïne en de - geheel terechte - sancties blokkeerden mijn terugkeer naar een commerciële positie in de handel tussen Rusland en Duitsland. Zowel in praktische als ook in morele zin. Noodgedwongen hield ik uitkijk naar een nieuwe uitdaging in mijn geleerde beroep als tolk en vertaler.

Rob Savelberg maakte als correspondent in Duitsland Merkels moeilijke beginjaren mee, van de financiële crisis in 2007 tot haar motto 'Wir schaffen das' in 2015.

Oud-correspondent Margriet Brandsma maakte in Berlijn het tijdperk van kanselier Gerhard Schröder mee. Die had zijn verkiezingswinst van 2002 mede te danken aan zijn mediagenieke regenlaarzen, waarmee hij rondstapte in het overstroomde Saksische Elbegebied.

Voor oud-correspondent Hans Verbeek was het een droom die werkelijkheid werd: in 1998 kon hij zichzelf Duitsland-correspondent noemen. Hij maakte het begin van het nieuwe millennium mee in Berlijn. 

Heel wat uren heb ik begin dit jaar in de Regionalbahn van Enschede naar Münster gezeten. Het was meestal donker buiten, waardoor ik ondanks de 12 tussenstops niet veel van Noordrijn-Westfalen zag. Maar de boemel had nooit vertraging en ik reisde goedkoop. Dat bleek ik te danken te hebben aan de inspanningen van Nederlandse en Duitse regionale bestuurders. Die hebben de afgelopen 10 jaar veel bereikt voor mensen in het grensgebied.

In Duitsland staat aan het einde van je leven de Friedhofzwang. Als je dood bent, moet je een gereserveerde plek hebben op een kerkhof, zelfs al ben je slechts nog wat as in een urn: begraafplaatsdwang dus, letterlijk vertaald.

In Duitsland is het doodnormaal: gezonde maaltijden op de universiteit of op het werk voor een lage prijs. Waarom hebben we dat in Nederland nauwelijks?

Groot feest was het dit jaar in het Teutoburgerwoud: Hermann, het hoogste standbeeld van Duitsland, is jarig. Met zijn gevleugelde helm en een ferm opgeheven zwaard torent de soldaat al 150 jaar ver boven de bomen uit. In dit bos heeft hij volgens de overlevering in het jaar 9 na Christus bloeddorstige Romeinen verslagen en daarmee de Germaanse stammen verenigd.