Nederlands-Duitse betrekkingen 1951-2026

Nederland en Duitsland hebben al eeuwenlang nauwe banden met elkaar, alleen al vanwege de handelsbelangen. Na de Tweede Wereldoorlog moesten de diplomatieke en politieke banden weer worden opgebouwd. Nederland wilde herstel van de economische samenwerking en eiste tegelijkertijd compensatie voor de geleden schade. Zo kreeg Nederland in 1949 een aantal Duitse grensplaatsen in bezit, die het later weer deels moest teruggeven.

In 1949 werd met de oprichting van de Bondsrepubliek en de DDR de Duitse deling een feit. Waar Oost-Duitsland onder de invloedssfeer van de Sovjet-Unie terechtkwam, zocht West-Duitsland toenadering tot het Westen. In Nederland bleef het leed van de nazibezetting lang een rol spelen in de relatie met Duitsland. Tegelijkertijd zagen Nederlandse regeringen in dat Duits lidmaatschap van de NAVO en samenwerking in Europa ook in het eigen belang was. De handelsbetrekkingen zijn na de oorlog vrijwel direct weer opgepakt.

In de jaren na 1951 zijn de Nederlands-Duitse betrekkingen steeds intensiever geworden. In eerste instantie met West-Duitsland. In 1973 ging Nederland ook officiële betrekkingen aan met de DDR. In 1990 werden Oost- en West-Duitsland weer samen één land. Bij een aantal Nederlandse politici en ook in de samenleving was er angst dat het nieuwe grote Duitsland te dominant zou worden. Maar in de jaren erna vonden beide landen snel een nieuw evenwicht in hun samenwerking.

Onze interactieve tijdlijn geeft een overzicht van een aantal belangrijke momenten en ontwikkelingen in 75 jaar Nederlands-Duitse diplomatieke en politieke betrekkingen, in tekst, beeld en video.